Ձվարանների դիսֆունկցիա

Կնոջն անհանգաստացնող ախտորոշումներից մեկը կարող է լինել ձվարանների դիսֆունկցիան: Չնայած  այս հիվանդության ամբողջ լրջությանը, չարժե խուճապի մատնվել, քանի որ ներկայումս արդեն բուժման բավական արդյունավետ մեթոդներ գոյություն ունեն:

Իսկ ինչ է ձվարանների դիսֆունկցիան:

Այն ձվարանների հորմոնակազմավորող գործառույթի խանգարումն է, այսինքն, այնպիսի հորմոնների հարաբերակցության խանգարումը, ինչպիսիք են պրոլակտինը, լյութեինացնող հորմոնը (ԼՀ) և ֆոլիկուլախթանող հորմոնը (ՖՀ): Այս հիվանդության հետևանքը հաճախ դառնում է մենստրուացիոն ցիկլի խանգարումն ու ձվազատման բացակայությունը: Պատճառները կարող են լինել բորբոքային գործընթացները, հրահրված մրսածության հիվանդություններով, էնդոկրինային համակարգի աշխատանքի խանգարումով, արգանդի և ձվարանների քրոնիկական հիվանդություններով, հղիության արհեստական ընդհատումներով, ներարգանդային պարույրների ոչ ճիշտ դեղադրումով, նյարդային հյուծվածությամբ և գերհոգնածությամբ, եղանակային պայմանների փոփոխությամբ և այլն: Այսինքն, յուրաքանչյուր գործոն, որը կարող է հանգեցնել օրգանիզմի հորմոնային գործունեության կամ մենստրուացիոն ցիկլի խանգարման:

Ինչպես ճանաչել/ախտորոշել հիվանդությունը

Ստորև թվարկված ախտանշաններից յուրաքանչյուրը կարող է առիթ դառնալ մասնագետի հետ խորհրդակցելու:

• Մենստրուացիոն ցիկլի խանգարում. ոչ պարբերաբար ընթացող մենստրուացիաները, 35 օրից ավելի ուշացումը, 7 օրից ավելի արյունահոսությունները, չափից քիչ արտադրությունը: Հատուկ ուշադրություն է պետք դարձնել մենստրուացիայի բացակայությանը` 6 ամսից ավելի:
• Վառ արտահայտված նախամենստրուացիոն համախտանիշ. բարձրացած գրգռվածություն, լացկանություն, անտարբերություն, տրամադրության կտրուկ փոփոխություններ:
• Երկունքի ցավերին բնորոշ ցավեր որովայնի ստորին հատվածում:
• Հաճախակի վիժումներ հղիության մինչև 5 շաբաթական ժամկետում:
• Հեշտոցից թարախային արտադրություն:
• Մարմնի բարձր ջերմաստիճան մենստրուացիայից առաջ կամ դրա ժամանակ: Հնարավոր է նաև ախորժակի նվազում, գլխապտույտներ, արագացած սրտխփոց:
• Մենստրուացիաների միջև ընկած ժամանակահատվածում արյունոտ արտադրություն:

Բոլոր դեպքերում, անծանոթ կամ կասկածելի զգացողությունների և ախտանիշների դրսևորման դեպքում, հարկ է անհապաղ դիմել բժշկի:

Միայն այդպես հնարավոր կլինի ախտորոշել ձվարանների դիսֆունկցիան:

Ինչպես է ախտորոշվում հիվանդությունը

Այն ներառում է զանազան հետազոտությունների համալիր: Դրանց ընդհանուր արդյունքները կարող են ի հայտ բերել ձվարանների դիսֆունկցիայի առկայությունն ու ցույց տալ առաջացման պատճառները:

Առաջինը, հարկ է  փոքր կոնքի, վահանագեղձի և մակերիկամների ՈւՁ-հետազոտություն անցկացնել (բորբոքային գործընթացները պարզելու համար):

Երկրորդը, հարկ է քսուքի հետազոտություն անցկացնել`  սեռական ինֆեկցիաները բացառելո համար: Հետո արյան բաղադրության մեջ որոշել վահանագեղձի և մակերիկամների հորմոնների մակարդակը, իսկ մեզի մեջ` սեռական հորմոնների առկայությունը:

Հիպոֆիզի տարբեր ախտահարումների բացառման համար հարկ է անցկացնել գլխուղեղի համակարգչային և մագնիսա-ռեզոնանսային շերտագրում, գանգի հետազոտման համար` ռենտգենագրաֆիա: Այս հետազոտութուններին զուգահեռն անցկացվում է նաև գլխուղեղի ԷԷԳ,   պաթոլոգիական տեղային փոփոխություններն ախտորոշելու կամ դրանք բացառելու համար: Անհրաժեշտ հետազոտություն է արգանդի վզիկի հիստերոսկոպիան:

Հիվանդության ժամանակին դրսևորման համար հանձնարարվում է տարին երկու անգամ այցելել գինեկոլոգին:

Բուժումը

Ձվարանների դիսֆունկցիայի  բուժումը պայմանավորված է արտահայտված ախտանիշների աստիճանով և պատճառներով:

• Առաջին փուլում անցկացվում է անհապաղ վիճակների բուժում (արյունահոսություններ, ուժեղ ցավեր):
• Երկրորդ փուլում ախտորոշվում և վերացվում են հիվանդության պատճառները:
• Երրորդ փուլում հորմոնային պատկերի վերականգնում և մենստրուացիոն ցիկլի նորմալացում է կատարվում:

Այս բոլոր փուլերը կատարվում են բուժող բժշկի խիստ հսկողության ներքո: Համապատասխան բուժում կարող է նշանակել միայն մասնագետը: 

Ինքնաբուժմամբ զբաղվել խորհուրդ չենք տալիս, այլապես դա կհանգեցնի բարդությունների: Ժողովրդական մեթոդներով բուժումը թույլատրվում է միայն գինեկոլոգի հետ համաձայնեցնելով:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ